Јапонија е позната по дисциплината и работната етика, но некои правила и обичаи на работното место се толку необични што за многумина звучат неверојатно. Од слободен ден по раскинување до професионални „давачи на отказ“, еве што го прави јапонскиот работен свет поинаков од останатите.
Некои компании даваат слободен ден по раскинување
Во одредени компании вработените можат да добијат слободен ден ако им е скршено срцето. Образложението е едноставно – емотивната болка влијае на продуктивноста исто како и физичката болест.
Дремењето на состанок не е секогаш проблем
Ако некој заспие на состанок, тоа не мора да значи дека е мрзелив. Напротив, често се смета дека работел толку многу што едноставно е исцрпен.
Доцнење на воз од пет минути може да биде оправдание за работа
Железницата издава официјални потврди за доцнење, кои вработените им ги доставуваат на работодавачите како доказ дека не доцнат по своја вина.
Постојат професионални „давачи на отказ“
Во Јапонија постојат агенции кои за надомест ќе му соопштат на вашиот шеф дека си заминувате од работа. Услугата е наменета за луѓе кои сакаат да избегнат непријатни разговори.
Некои канцеларии имаат капсули за спиење
За да се намали стресот и заморот, дел од компаниите обезбедуваат специјални простории или капсули за краток одмор во текот на денот.
Пиењето со колегите е речиси продолжение на работниот ден
Традиционалните дружења по работа, познати како „номикаи“, се важен дел од корпоративната култура и честопати се сметаат за продолжување на тимската работа.
Речиси сите дипломци почнуваат работа во исто време
Поголемиот дел од компаниите вработуваат нови дипломци во април, па илјадници млади луѓе го имаат првиот работен ден на ист датум.
Многумина носат маска и кога не се болни
Носењето маска се смета за знак на почит кон колегите, особено ако некој има настинка или алергија.
Извинувањето е вистинска уметност
Кога компанијата ќе направи грешка, раководството често јавно се извинува, а понекогаш и цел тим симболично се поклонува пред клиентите.
Во некои компании очилата биле непожелни
Одредени работодавачи сметале дека очилата не оставаат доволно пријателски впечаток кај клиентите, што предизвика бројни дебати за правата на вработените.
И додека во многу земји луѓето менуваат работни места на секои неколку години, просечниот Јапонец и понатаму ја менува работата само два до три пати во текот на кариерата. Тоа можеби најдобро покажува колку лојалноста кон компанијата сè уште е важна вредност во јапонското општество.