Хемингвеј го напишал романот на Куба, помеѓу декември 1950 и февруари 1951 година. Во тој период минувал низ тежок професионален и личен период, по негативните критики за неговиот претходен роман и проблемите во бракот.
Иако идејата за приказната ја имал уште околу 15 години порано, Хемингвеј за само шест недели го завршил ракописот од 26.531 збор, пишувајќи околу 1.000 зборови дневно.
За ексклузивното право на прво објавување, „Лајф“ му платил 40.000 долари. Книжевното издание следело една недела подоцна, со прв тираж од 50.000 примероци.
Роман што донесе две големи награди
„Старецот и морето“ му ја донел на Хемингвеј Пулицеровата награда за фикција во 1953 година, а една година подоцна и Нобеловата награда за книжевност.
Приказната го следи старецот Сантјаго, кој по долга борба успева да улови огромен марлин. Но, додека се враќа кон брегот, ајкулите ја уништуваат речиси целата риба.
Иако на крајот се враќа речиси со празни раце, Сантјаго не се смета себеси за поразен. Токму борбата, истрајноста и надминувањето на сопствените граници се во сржта на приказната.
„Старецот и морето“ е последниот роман на Хемингвеј објавен за неговиот живот и едно од неговите најпознати дела.