До јуни биле пуштени околу 80.000 октоподи, додека останатите треба да бидат распоредени во специјално подготвени вештачки живеалишта. Идејата е едноставна – октоподите се природни предатори на раковите и би можеле да помогнат во намалувањето на нивниот број.
Синиот рак потекнува од атлантскиот брег на Северна Америка, но во последните години брзо се прошири во Медитеранот. Се храни со школки и други морски организми, а може да предизвика и оштетувања на рибарската опрема. Последиците веќе се чувствуваат во повеќе крајбрежни региони, особено во Италија.
Проблемот не ја заобиколува ниту Хрватска. Синиот рак веќе има стабилна популација во близина на устието на Неретва, а неодамна биле пронајдени и неколку примероци во близина на Паркот на природата Ластовски Архипелаг. Тоа отвора стравување дека видот може дополнително да навлезе во чувствителни и заштитени морски подрачја.
Сепак, научниците не очекуваат октоподите сами да го решат проблемот. Синиот рак често се задржува во плитки, топли и калливи води, каде што октоподите не се толку присутни. Затоа се разгледуваат и други можности, вклучително и користење на автохтони предатори како јагулата и морскиот лаврак.
Проектот ќе бара долгорочно следење и соработка со локалните рибари. Доколку резултатите бидат позитивни, оваа необична стратегија би можела да стане дел од поширок пристап за ограничување на ширењето на инвазивниот рак и заштита на јадранскиот екосистем.