Генерацијата З, односно младите родени меѓу 1997 и 2012 година, носи поинакви очекувања на пазарот на трудот. За разлика од практиките што со години се толерирале во дел од компаниите, новите генерации сè помалку се подготвени да останат на работно место каде што не се почитуваат нивните права.
Неплатената прекувремена работа, доцнењето на платите, ограничените можности за одмор и токсичната работна атмосфера се меѓу причините поради кои младите полесно одлучуваат да ја напуштат компанијата.
За нив, платата е важна, но не е единствениот критериум при изборот на работодавач. Флексибилното работно време, слободното време, почитувањето и можноста за балансирање на приватниот и професионалниот живот имаат сè поголема тежина.
Токму затоа, иницијативите за намалување на бројот на неработни празници може да наидат на негативни реакции кај младите, особено кога ги споредуваат условите за работа во земјава со можностите во странство.
Дел од нив можат да одлучат да заминат во друга држава, додека други ќе бараат работа од дома за странски компании, каде што сметаат дека можат да добијат подобри услови.
Овој тренд претставува предизвик за македонските работодавачи, кои ќе мора да ги преиспитаат досегашните практики доколку сакаат да привлечат и задржат млади кадри.
Наместо да се бара причината за иселувањето единствено во желбата на младите за подобра заработка, потребно е да се посвети внимание и на условите што им се нудат дома.
Прашањето повеќе не е само како да се задржат младите во Македонија, туку и што треба да се промени за тие да сакаат да останат.
