За голем број млади луѓе изборот на факултет е првата голема одлука што директно ја насочува нивната професионална иднина. Денес, покрај квалитетна теоретска основа, студентите сè повеќе бараат студии што ќе им овозможат уште за време на образованието да се запознаат со реалната работна средина, да соработуваат со компании и да стекнат сигурност во сопственото знаење. Токму на тој принцип се темели германскиот модел на дуално образование што го применува Хајделберг факултетот во Скопје – поврзување на академското знаење со практична работа од самиот почеток на студиите.
Еден од студентите што најдобро ги препозна и искористи тие можности е Александар Јанкуловски, прогласен за најдобар студент по прва година Хајделберг факултетот во Скопје. Покрај предметите од областа на финансиите и сметководството, тој веќе има искуство во администрација, организација на настани, графички дизајн и работа со американска компанија од финансискиот сектор. Во разговорот, Александар објаснува што најмногу го изненадило, како практиката му помогнала поинаку да ја разбере теоријата и зошто смета дека студирањето треба да биде подготовка за вистински професионални предизвици, а не само пат до диплома.
Какви беа твоите очекувања пред да се запишеш на Хајделберг, а што најмногу те изненади откако стана дел од факултетот?
Пред да се запишам, очекував најпрво да изградам добра основа во финансиите и сметководството, бидејќи тоа се области што отсекогаш ме интересирале. Но, истовремено, не сакав моите студии да се сведат само на учење од книги, полагање испити и собирање оценки. Сакав што порано да видам како знаењето што го стекнуваме на предавањата изгледа кога треба да се примени во вистинска работна ситуација.
Она што најмногу ме изненади беше колку брзо станавме дел од еден организиран и сериозен процес. Професорите не се тука само за да ја предадат материјата, туку навистина нè насочуваат, нè поттикнуваат да поставуваме прашања и ни помагаат да разбереме како теоријата е поврзана со практиката. И вработените на факултетот се многу достапни, па како студент имаш чувство дека не си само број, туку дека некој го следи твојот напредок и очекува од тебе да се развиваш.
Иако сум само прва година, веќе добив можност да бидам дел од вистински тим, да работам на конкретни задачи и да преземам одговорност. Тоа беше можеби и најголемото позитивно изненадување, уште на почетокот да почувствувам како изгледа професионална средина.
Кога би требало со една реченица да му објасниш на некого зошто Хајделберг е поразличен од другите факултети, што би му кажал?
Би рекол дека Хајделберг е поразличен затоа што уште од првиот ден не учиме само што треба да знаеме, туку и како тоа знаење да го примениме во реална работна средина. Тоа е суштината на дуалниот модел, предавањата и практичната работа не се два одделни света, туку се надополнуваат. Кога на факултет ќе научиш одреден концепт, а потоа ќе го препознаеш во конкретна задача, многу полесно го разбираш и подолго го паметиш. Воедно, стануваш посвесен за тоа зошто го учиш и како ќе ти користи во иднина. За мене, токму таа поврзаност меѓу знаењето и практиката е најголемата разлика.
Колку ти помогна тоа што уште од самиот почеток имаш можност да стекнуваш практично искуство и да бидеш во контакт со реномирани компании?
Многу ми помогна, пред сè затоа што уште во првата година добив пореална слика за професијата што сум ја избрал. Од страна, работата во финансии или сметководство можеби изгледа како збир на бројки, анализи и документи, но кога ќе влезеш во работна средина гледаш дека зад секоја задача стојат комуникација, одговорност, тимска работа и донесување одлуки. Тоа не може целосно да се научи само од учебник.
Контактот со компании ми помогна и поинаку да ги следам предавањата. Сега, кога учиме одредена тема, можам да ја поврзам со нешто што сум го видел или работел во практика. На тој начин материјата станува поконкретна и многу полесно се разбира. Истовремено, практиката те учи и на дисциплина, да дојдеш подготвен, да поставиш добро прашање, да прифатиш повратна информација и да ја поправиш грешката без да се обесхрабриш.
Особено е важно што уште како студент се запознавам со очекувањата на работодавачите. Така можам навреме да видам на кои вештини треба дополнително да работам. Верувам дека по дипломирањето нема да имам чувство дека првпат влегувам во професионален свет. Ќе имам основа, работни навики, искуство во комуникација и поголема самодоверба да преземам посериозни задачи.
Која вештина или знаење што го стекна на Хајделберг сметаш дека најмногу ќе ти користи во идната кариера?
Оваа година најмногу го забележав мојот напредок во деловната комуникација. Денес сфаќам дека стручноста е многу важна, но без добра комуникација тешко можеш да го покажеш знаењето и да функционираш успешно во тим. Во текот на првата студиска година имав две различни практични искуства. Првото беше во самиот факултет, каде што бев вклучен во администрација, организација на настани и графички дизајн. Тоа ми помогна да видам колку различни активности се потребни за една организација добро да функционира. Научив да внимавам на детали, да планирам однапред и да се приспособам кога нешто ќе се промени во последен момент.
Второто искуство е ангажманот во „Lockport“, американска компанија од областа на финансиите. Таму имав можност да комуницирам во поинаква деловна средина и да се запознаам со професионални стандарди што се применуваат во меѓународен контекст. Тоа ми помогна да бидам посигурен, попрецизен и поодговорен во начинот на кој пристапувам кон задачите.
Од она што го научив, особено значајни се и управувањето со времето и чувството за одговорност. Кога истовремено студираш и работиш, мора да ги поставиш приоритетите и да го исполниш она што си го презел. Тоа се навики што ќе ми користат во секоја следна фаза од кариерата, без разлика на конкретната позиција.
Што би му порачал на некој што моментално размислува каде да ги почне студиите?
Би му порачал да не размислува само која диплома сака да ја добие, туку и каков човек и професионалец сака да стане во текот на студирањето. Факултетот е важен поради знаењето, но исто толку се важни средината, луѓето, можностите и навиките што ќе ги изградиш во тие години.
За мене, голема предност на Хајделберг е што уште од почетокот знаењето се поврзува со реална практика. Не треба да чекаш да дипломираш за да видиш како изгледа работата, туку постепено се запознаваш со неа додека учиш. Тоа ти овозможува порано да ги откриеш своите силни страни, но и да препознаеш што треба да подобриш.
Секако, дуалното студирање бара посветеност. Потребно е добро да го организираш времето, сериозно да им пристапиш и на предавањата и на практичните обврски и да бидеш подготвен постојано да учиш. Но, токму поради тоа резултатот е многу вреден. Не добиваш само академско знаење, туку и искуство, самодоверба, професионални контакти и чувство дека можеш да се снајдеш во реална работна средина.
На младите што се амбициозни, сакаат да работат на себе и не се плашат од предизвици, би им кажал дека ваквиот модел може да им даде одличен почеток. На крајот, најважно е да избереш место што нема само да те подготви за следниот испит, туку и за животот и работата по дипломирањето. Не добиваш само диплома, туку искуство, самодоверба и чувство дека можеш да се снајдеш во реална работна средина.