Најчесто наведената должина на оваа траса изнесува околу 22.387 километри. Според пресметките што ги наведува Brilliant Maps, за вакво патување би биле потребни околу 4.492 часа пешачење. Тоа значи 187 дена непрекинато одење, или околу 562 дена ако се пешачи по осум часа дневно, без поголеми паузи. Истиот извор наведува дека на патот би се совладале повеќе од 117.000 метри искачување и исто толку спуштање, што покажува дека оваа рута не е само долга, туку и физички исклучително напорна.
Екстремно предизвикувачка рута
Патот би минувал низ огромен дел од Африка, потоа преку Блискиот Исток, Кавказ и низ пространствата на Русија. Од Кејптаун би се движело кон север низ јужниот и источниот дел на африканскиот континент, преку земји како Боцвана, Замбија, Танзанија, Уганда, Јужен Судан и Судан. Потоа трасата би продолжила кон Египет и Синај, преку Суецкиот регион кој копнено ги поврзува Африка и Азија.
По влегувањето во Азија, патот би продолжил преку Блискиот Исток кон Турција, потоа кон Грузија и понатаму на североисток низ Русија. Најдолгиот и најтежок дел од патувањето би бил токму рускиот дел од рутата, каде пешакот би морал да помине огромни растојанија низ Сибир, сè до Магадан. Africa Check наведува дека достапните докази ја поддржуваат тврдењето дека оваа рута теоретски е можна како непрекинат копнен пат, но исто така нагласува дека нејзината практична реализација би била исклучително комплицирана.
Континенти, зони, јазици...
Она што ја прави оваа рута посебна не е само нејзината должина. На патот од Кејптаун до Магадан би се менувале континенти, климатски зони, релјефи, јазици, валути, политички системи и временски зони. Пешакот би поминал од јужноафриканскиот брег и полусушни предели, преку савани и тропски области на Источна Африка, потоа низ северноафрикански пустини, блискоисточни висорамнини, Кавказ и на крај низ студените предели на рускиот североисток.
Магадан не е случајно крајната точка на оваа рута. Тоа е еден од најоддалечените поголеми градови во Русија, сместен на брегот на Охотското Море. До него копнено се стигнува преку исклучително долги и сурови делници на рускиот Далечен Исток. Токму затоа завршетокот на патувањето во Магадан ѝ дава на оваа рута речиси епска димензија.
Најфасцинантното во целата приказна е тоа што оваа рута покажува колку светот е истовремено поврзан и огромен. На карта изгледа како една линија. На терен, тоа би било патување низ континенти, пустини, планини, граници, градови, села, конфликтни подрачја, замрзнати патишта и предели каде најблиската помош често е многу далеку.