Во Франција, ученичките протести започнаа поради недостиг од наставници, пренатрупани училници и лоши услови за настава. Незадоволството постепено се прошири, а демонстрациите на одделни места прераснаа во судири со полицијата.
Слични проблеми ги мотивираат и студентите во други европски земји. Во Грција, младите бараат подостапни кири и подобри услови за студентско сместување, додека во Албанија укажуваат на високите трошоци за студирање и ограничените можности за вработување.
Во Србија, студентските протести започнаа по трагедијата на железничката станица во Нови Сад во ноември 2024 година, а подоцна прераснаа во пошироко движење за одговорност и институционални промени.
Слични барања за подобри услови за образование и поголеми можности за младите имаше и во Македонија, каде што во 2014 и 2015 година студентите и средношколците протестираа против екстерното тестирање.
Зад различните протести стои истото прашање: каква иднина ги чека младите? Кога образованието не ги исполнува нивните очекувања, домувањето станува недостапно, а можностите за напредок се ограничени, незадоволството сè почесто се претвора во протест. За младите, ова не е само борба за подобри услови денес, туку и за можност утре да живеат достоинствено во сопствената земја, без да чувствуваат дека заминувањето е нивната единствена опција.