Професионалното „ghosting“ – ненадејно прекинување на комуникацијата без објаснување – сè почесто се среќава во работните односи. Она што некогаш беше карактеристично за онлајн запознавањата, денес е реалност во разговори за работа, соработка со клиенти и секојдневна деловна комуникација.
Да се биде „ghost-нат“ не е само непријатно, туку може сериозно да ја наруши самодовербата. Психолозите ова го нарекуваат „двосмислено одбивање“ – ситуација во која нема јасен одговор или завршница. Без заклучок, мозокот останува заглавен меѓу надеж и разочарување, што создава анксиозност и стрес.
Според истражувања, по пандемијата професионалното ghosting е во пораст. Сè поконкурентниот пазар на труд, дигиталната комуникација и недостигот од време често се наведуваат како причини. Но во ера на автоматизација и вештачка интелигенција, кога е-пошта може да се напише за неколку секунди, молчењето станува сè потешко оправдливо.
Психолозите го објаснуваат ова и преку таканаречениот „парадокс на учтивоста“ – верувањето дека е подобро да се молчи отколку да се пренесе лоша вест. Во реалноста, луѓето повеќе ја ценат јасната и искрена порака отколку целосното отсуство на одговор.
Експертите порачуваат дека враќањето на човечноста во деловната комуникација е клучно: подобро е кратко „не“ отколку долготрајна неизвесност. Иако професионалното ghosting остава трага, тоа не мора да стане норма. Квалитетната комуникација, дури и кога е непријатна, гради доверба – а молчењето, напротив, ја руши.