Фискалните сметки од вакви локали покажуваат суми кои за многумина се неочекувано високи, особено кога ќе се соберат неколку јадења, пијалаци и салати.
Едно семејно дружење, без претерано „развлекување“ на нарачката, лесно може да надмине неколку илјади денари. И тоа без десерт, без нешто екстра… само класичен ручек.
Познавачи на угостителството велат дека цените не се случајни.
„Локацијата игра огромна улога. Кога седите буквално на неколку метри од езерото, плаќате и за погледот, не само за храната“, објаснуваат тие.
Според нив, трошоците за закуп, одржување и сезонскиот карактер на бизнисот дополнително ги креваат цените.
Но, од друга страна, има и гости кои реагираат. Не толку гласно, не секогаш директно пред келнерот, ама…
„Кога ќе ја видиш сметката на крај, те пресекува. Не дека храната не е добра, ама сепак…“, коментира еден посетител.
Експерти од туристичкиот сектор велат дека Охрид одамна е позициониран како премиум дестинација во одредени сегменти.
„Постои јасна разлика меѓу локали во внатрешноста на градот и оние на самото крајбрежје. Разликата не е само во цената, туку и во концептот – искуството што се продава“, посочуваат тие.
И навистина, искуството е дел од приказната. Мирисот на езерото, звукот на брановите, маса поставена буквално на самиот раб… тоа не може да се спакува во бројка. Или барем не лесно. Но сметката на крајот – таа е многу конкретна.
Некои гости однапред се подготвени. Други не. И тука доаѓа моментот кога реалноста го прекинува уживањето, барем за кратко. Поглед кон сметката, па повторно кон езерото… и едно тивко „добро, вредеше ли?“
Одговорот, очигледно, не е ист за сите.
Извор:denar.mk