И додека за некои кликањето „купи“ претставува врвна комфорна зона, за други тоа е почеток на една административна голгота која завршува со нервози пред затворени врати на магацини.
Парадоксот е видлив на секој чекор, па така, додека еден сограѓанин со воодушевување го отпакува новиот лаптоп стигнат за само два дена од странство, друг со денови се обидува да докаже дека наместо нарачаниот фустан, во пакетот добил стара парталава крпа.
Проблемот не е во самата технологија, туку во она што се случува „зад сцената“.
Познавачите на пазарот велат дека најголемиот јаз се создава кај нерегистрираните продавачи на социјалните мрежи кои никнуваат како печурки по дожд.
Тука законот за заштита на потрошувачи едноставно капитулира. Како што истакнуваат од граѓанскиот сектор застапен во оваа област, кога купувате од профил кој нема фискална сметка, ниту регистрирана фирма, вие всушност потпишувате бланко договор на сопствена штета.
Но, купувачот често е заслепен од ниската цена и оние сјајни, филтрирани фотографии што изгледаат премногу добро за да бидат вистинити. А реалноста е… па, најчесто е со сосема поинаков крој и материјал.
Од друга страна, сериозните компании вложија огромни суми во логистика и корисничка поддршка, па искуството таму е веќе на европско ниво.
Експертите кои го следат развојот на е-трговијата сметаат дека довербата се гради со години, а се руши со само една задоцнета пратка или арогантен одговор на социјалните мрежи.
Тие посочуваат дека најголем напредок има кај доставата на храна и бела техника, каде што притисокот од конкуренцијата е толку голем што едноставно не смеат да си дозволат кикс.
Но, сепак, останува тој горчлив вкус кога ќе слушнете за некој што платил илјадници денари, а добил само празна кутија со тегови за да тежи пакетот.
Најголемата стапица, според аналитичарите, лежи во психологијата на „брзите прсти“.
Луѓето купуваат импулсивно, без да ги проверат коментарите или легитимитетот на страницата. Понекогаш дури и кога знаците за измама се очигледни, желбата за попуст преовладува.
На крајот, сè се сведува на тоа колку сме спремни да ризикуваме. Можеби токму овој дигитален јаз е она што нè тера постојано да зборуваме за онлајн шопингот како за некоја авантура во непознатото.
И додека чекаме следната пратка да заѕвони на врата, останува само надежта дека овојпат внатре ќе биде токму она што сме го платиле, а не уште едно разочарување спакувано во картон.