Предлогот не значи дека на сите Американци автоматски би им бил воведен четиридневен распоред. Суштината е да се промени прагот според федералниот Закон за фер работни стандарди (FLSA), така што кај вработените кои се опфатени со правилата за прекувремена работа, часовите над новиот праг би се плаќале како прекувремена работа. Најголем дел од директно засегнатите би биле работници кои не се изземени од овие правила, најчесто вработени платени по час, иако опфатени можат да бидат и дел од вработените со фиксна плата.
Технологијата во центарот на аргументите
Предлагачите го поврзуваат скратувањето на работното време со големиот раст на продуктивноста и развојот на технологијата.
Такано наведува дека мобилните телефони, интернетот, а сега и вештачката интелигенција значително го промениле начинот на кој се работи. Според податоците наведени од неговиот кабинет, продуктивноста на американските работници од 1979 година пораснала за 93,2%, додека платите за 33,7%.
Сандерс, пак, смета дека економската корист од вештачката интелигенција, автоматизацијата и роботиката треба да ја почувствуваат и работниците. Тој го посочува пократкото работно време без намалување на платата и бенефициите како еден од начините за тоа.
32 часа не значат забрана да се работи повеќе
Предлог-законот не поставува максимална граница од 32 часа по која вработениот не би смеел да продолжи да работи. Наместо тоа, би се намалил прагот по кој кај опфатените работници започнува пресметувањето на прекувремена работа.
Тоа практично би значело дека работодавачот би можел да задржи подолго работно време, но за часовите над законски утврдениот праг би требало да исплати соодветен надомест за прекувремена работа.
Предлогот исто така е замислен така што преминот кон новиот праг да не мора да се случи одеднаш, туку постепено.
Идејата не е нова
Такано првпат претстави ваков законски предлог во 2021 година. Сандерс во 2024 година претстави соодветен предлог во Сенатот, а двајцата повторно ја актуелизираа иницијативата во септември 2026 година.
Во меѓувреме, четиридневната работна недела се тестираше и во компании во различни земји, што дополнително ја отвори дебатата дали дел од работните места може да функционираат со помал број часови без пад на продуктивноста.
Дали иднината е пократка работна недела?
Засега станува збор за предлог-закон, а не за ново правило што веќе важи во САД. Дали ќе добие доволна поддршка во Конгресот останува отворено прашање.
Но иницијативата повторно ја става во фокус дилемата која станува сè поактуелна со развојот на вештачката интелигенција и автоматизацијата: ако технологијата овозможува поголема продуктивност, дали дел од придобивката треба да се претвори и во повеќе слободно време за работниците?