Прашањето не е дали може да се заработи таа сума во странство. Може. Прашањето е – како, за колку време и по која цена.
Во Германија, Австрија, Швајцарија… таму најчесто почнува приказната. Градежништво, фабрики, магацини. Работа има, платите се повисоки од дома, но и темпото е друго. Еден градежник може да зема од 2.000 до 3.500 евра месечно. Ако е искусен и работи прекувремено – и повеќе. Но тука влегуваат трошоците. Кирија, храна, транспорт. На крај, ако е дисциплиниран, може да тргне на страна 1.000 до 1.500 евра месечно.
Едноставна математика. За 100.000 евра – му требаат пет до осум години. Без паузи. Без „луксуз“. Само работа и штедење.
Во Италија и Словенија приказната е слична, но бројките се пониски. Таму многумина одат на сезонска работа: берби, туризам, угостителство. Брзи пари, ама не и големи. Со ваков ритам, целта од 100.000 евра се одложува на подолг рок. Некогаш и се губи по пат.
Има и друга група. Возачи на камион. Еден од најплатените занаети што не бара факултет. Плати од 2.500 до 4.000 евра, дневници, бонуси. Ако човек е постојано на пат и не троши многу – тука веќе приказната станува поинаква. Некои успеваат да заштедат и по 2.000 евра месечно. Тоа значи дека за четири години може да се стигне до целта.
Но не е за секого. Денови и недели далеку од дома, спиење по паркинзи, стрес, рокови. Пари има, ама животот се сведува на километри.
Последниве години, се отвора и трета врата. Онлајн работа. Програмирање, маркетинг, продажба преку интернет. Тука нема граници. Еден добар фриленсер може да заработува од 2.000 до 10.000 евра месечно. Но има една квака – не се влегува лесно.
Потребни се вештини. Време. Трпение. И многу неуспеси на почеток. Повеќето што пробуваат, се откажуваат пред да стигнат до стабилен приход. Но тие што издржуваат… тие најбрзо стигнуваат до шестцифрена сума.
Познавачите велат дека најголемата разлика не е во државата, туку во дисциплината. Двајца работат иста работа во Германија. Едниот праќа пари дома и штеди. Другиот живее „на широко“ – излегува, купува, троши. По пет години, првиот има стан. Вториот: спомени.
Има и приказни што не се гледаат на прв поглед. Осаменост. Замор. Пропуштени родендени, свадби, детство на сопственото дете. Сто илјади евра не доаѓаат само со работа. Доаѓаат и со цена што не се мери во пари.
Затоа не постои едноставен одговор на прашањето „каде најбрзо“. Некој ќе го направи тоа за три години, некој за десет. Некој никогаш.
Најбрзиот пат? Добро платена професија или сопствен бизнис, дури и во странство. Најсигурниот? Занает, дисциплина и време.
На крај, приказната секогаш е иста. Не се заработуваат 100.000 евра во странство. Се заработуваат со одлуки. Со тоа што ќе кажеш „не“ на многу работи додека другите кажуваат „ајде“. И со тоа што ќе издржиш. До крај.