Иако често се зборува за „опасното зрачење“ од мобилните телефони, досегашните докази не покажуваат дека вообичаената изложеност на радиофреквентното зрачење од уредите предизвикува оштетување на мозокот. Многу пореален проблем е начинот на кој телефонот го нарушува сонот и навиките пред спиење.
Екранот го одложува заспивањето
Светлината од екранот може да влијае врз лачењето на мелатонин, хормон кој го регулира циклусот сон-будење. Дополнително, пораки, социјални мрежи, видеа и вести го одржуваат мозокот активен во периодот кога треба да се смирува.
Кога телефонот е веднаш до перницата, многу полесно е да помислите „само уште еднаш ќе проверам“ – и да продолжите со скролање.
Известувањата можат да ве разбудат
Звуците, вибрациите и светлото од известувањата можат да го прекинат сонот. Ако по будењето веднаш го земете телефонот за да проверите пораки или социјални мрежи, повторното заспивање може да стане уште потешко.
Проблем е и „snooze“
Телефонот покрај креветот често значи и повеќекратно одложување на алармот. Иако нема докази дека „snooze“ предизвикува некаков посебен хормонален хаос, постојаното прекинување на будењето може да остави чувство на замор и поспаност.
Многу поважно е да имате редовно време за легнување и станување и да спиете доволно.
Колку далеку треба да биде?
Нема научно поткрепено правило дека телефонот мора да биде точно еден или два метри од креветот за да се избегне „опасно зрачење“.
Но, од практична гледна точка, добро е да го оставите подалеку од дофат. Така ќе бидете помалку во искушение да го проверувате во текот на ноќта или да продолжите со скролање наместо да спиете.
Ако го користите како будилник, можете да го ставите на „авионски режим“ или да ги исклучите непотребните известувања.
На крајот, најдобрата причина да го тргнете телефонот од ноќната масичка е едноставна: кога не ви е при рака, полесно е да не го користите и да му дадете приоритет на сонот.