Најголем проблем се ситните честички ПМ2,5, кои можат длабоко да навлезат во белите дробови и крвотокот. При физичка активност дишеме побрзо и подлабоко, па внесуваме и поголема количина загадувачки честички.
Сепак, локацијата и времето на тренингот можат значително да ја намалат изложеноста. Оддалечувањето само една или две улици од главниот сообраќај може да го намали внесот на загадувачи за 20 до 30 проценти, додека тренингот во парк или на споредни улици може да ја намали изложеноста и до половина.
Се препорачува да се избегнуваат утринскиот и попладневниот сообраќаен шпиц, кога концентрацијата на издувни гасови е повисока. Во топлите и сончеви денови треба да се следи и нивото на озон.
За лицата со астма, кардиоваскуларни и други хронични состојби, претпазливоста треба да биде поголема. Следењето на индексот за квалитет на воздухот може да помогне да се избере вистинското време за тренинг или, кога загадувањето е високо, физичката активност да се премести во затворен простор.
Заклучокот е едноставен: не мора да престанете да трчате, пешачите или возите велосипед поради загадувањето – но внимателно избраната рута и термин можат да направат голема разлика.